Een sessie coachen in de natuur is nooit zomaar een sessie.
En dat wat er aan voorafgaat blijkt ook altijd weer te kloppen. Dat blijft zo bijzonder! Dit weekend besloot ik spontaan met de honden nog even naar het bos te rijden. Zonder plan kwam ik uit in een van m’n favoriete bossen.
Knappe bomen en smalle paadjes
Een paar weken geleden liep ik hier voor een coachwandeling. Toen een route die ik normaal nooit loop, met paadjes waar ik eerder niet was geweest. ‘Even checken hoe dat zat’, werd de insteek nu. Nieuwsgierig naar wat ik nog meer niet ken. En ik heb nog steeds geen idee. Want mijn voeten brachten me op een andere route. Waar knappe bomen zich op hun mooist toonden. De smalle paadjes nog vol in het groen.
De herfst ondertussen al zichtbaar in al haar facetten. Dat de kracht van de natuur zich soms stormachtig laat zien, werd duidelijk op de hei. Een prachtige oude eik verloor ergens in de afgelopen weken een stuk van haar stam. Een aftakking liet het leven. Ze straalt nog steeds. Maar anders nu. Misschien wel nog zichtbaarder. Een mooi contrast, nu alles om haar heen langzaam verkleurt.
Kloppend op het moment dat het er toe doet
Bij het kiezen van een coachbos voor een sessie deze week, kwam ik ook weer hier uit. De route die ik zondag liep met de honden, ging deels in de herhaling. En de boom had ineens een rol in een kleine opstelling. Omdat dat was waar we uitkwamen op een moment dat er toe deed. Er is vooraf nooit een plan. Dat plan ontvouwt zich aan de hand van wat er wordt gedeeld en waar onze voeten ons brengen. En daarmee is ook voor mij elke coachwandeling een verrassing.
0 reacties